Storythai

ก็เปิดเรียนมาเป็นอาทิตย์แล้ว

งานก็เยอะ เรียนก็ยากมากๆๆ

ทุกวิชาเลย ยกเว้นเลข เฉพาะบทที่ 0

มันยังเป็นเลขของ ม.ปลาย

ซึ่งเข้าจัยเลยทำความเข้าใจได้ไม่ยากมาก

ส่วนวิชา Psychology ไม่ต้องพูดถึง

จิตวิทยา ภาคไทยก็ยากแล้วน้า

ที่เรยนเป็นอังกฤษนี้เล่นงงไปเลย

ศัพท์เฉพาะทั้งน่าน...

วันที่ 14 สค 50 รู้สึกว่าผู้จัดการของ ปตท

มาพูดบรรยายหัวข้อ เอทติก เป็นภาษาอังกิด

พอฟังจบปุ๊บสอบเลย เล่นเอางง ฟังไม่ทันค๊าบ

แต่ก็ยังดีที่จดไว้ได้ที่ตรงกับข้อสอบ เฮ้อ

รู้เกรดอีกทีตอนปี 4 สอบปีละครั้ง

ก็ตอนนี้ก็เตรียมงาหลายๆของเอกเรา

ผ่านมาแร้ว 2 วัน เหลือวันสุดท้ายแร้ว

วันที่ 18 สค 50 Debete ของเดก ม.ปลาย

เราก็ต้องเตรียมงา เฮ้อ...

พอคืนวันที่ 18 อาจารย์จะเลี้ยงขอบคุณ

ที่ร้าน หมื่นไม้...555+

การบ้านก็เยอะ

เรียนก็ยาก

งานก็หนัก

นู๋มิ้มเลยเหนื่อย ฮ่าๆๆ

เกี่ยวกานมั๊ย...- -"

เพื่อนๆจาก มธ บางคนก็ยังไม่เจอเลย

แต่เพื่อนจากจุฬา ไม่เจอสักคน เซงๆๆ

เพื่อน มธ ไปเข้าค่ายกันละ พวกที่เป็นกองสัน

เราก็เจอกันปีหน้ามั้ง ไม่ก็ตอนพวกนั้นปิดเทอม

เฮ้อ...เส้นทางของแต่ละคนที่เลิกเดืน

มันไม่ได้เหมือน แต่ก็ไม่ได้แตกต่างมากเกินไป

สุดท้าย...มันก็จบลงที่ปริญญาเหมือนๆกัน

วันนี้มีทั้งเรื่องวุ่นวาย สับสน

สนุกสนาน และเบื่อๆเซ็งๆๆ

ช่วงนี้ถ้าอารมณ์ม่ายดี อย่าโกรธกันน้า

Please forgive me,I know not I do

Please forgive me,I can't stop loving you.

โกรธไหมถ้าตามใจปาก อยากบอกว่าชอบเธอ

ได้ไหมถ้าฉันจะเอ่อ บอกเธอว่าปลื้มใจ

ไม่รู้อะไรมันสั่งให้ฉันคิดถึงเธออย่างมากมาย

รู้ไหมไม่เคยมองใครนอกจากเธอ

...เนื้อเพลงผิดก็โทษที ยังจามม่ะค่อยได้เท่าไหร่...

Ps. คิดถึงเพื่อนทุกคน...